برای عاشقم، دارد بر می گردد پیش همسرش|آن سکستون

 

 

برای عاشقم، دارد بر می گردد پیش همسرش|آن سکستون|مهدی گنجوی

 

 

اون زن تمام و کمال آن جاست

با دقت برای تو مذاب شده،

و مستقیم آمده از کودکیت

از  بین یک‌صد هم‌مدرسه‌ای محبوبت

اون زن همیشه آن‌جا بوده، عزیزم.

اون زن، واقعا، بدیعه.

آتش بازی وسطِ فوریه‌ی کند

و واقعی اندازه‌ی یک دیگ چدنی.

بگذار صریح باشیم، من موقتی بودم

یک تجمل. یک کرجی قرمز توی اسکله.

موهایم مثل دود از شیشه‌ی ماشین بیرون می‌زد.

حلزون‌های گردن کوتاهِ خارج از فصل.

اون زن بیشتر از این است. او مال توست که داشته باشی

او بزرگت کرده، رشد عملی و استعاری‌ات

چیزی که یک تجربه نیست. اون زن هارمونی‌ست

او حواسش به پارو و پاروگیرِ قایق هست

او گل‌های وحشی را برای صبحانه کنار پنجره گذاشته

کنار چرخِ سفالگری در ظهر نشسته

سه بچه زیر ماه آغاز کرده

سه فرشته که انگار میکل آنجلو طراحی کرده

این کار را با لِنگ‌های بازش کرده

در ماه‌های وحشت‌ناک در کلیسای کوچک.

اگر بالا نگاهی بیندازی، آن بچه ها آن‌جایند

مثل بالن‌هایی زیبا که روی سقف آرمیده‌اند

اون زن همچنین هر کدام را در طول راهرو برده

بعد از شام، سرهایشان در خود خم شده

دو پایشان معترض، یک به یک

صورت آن زن قرمز با آواز و خوابِ کوتاهِ آن‌ها

من قلبت را پس می‌دهم

من اجازه می‌دهم

به خاطر فیوزی توی آن زن، که می‌لرزد

خشمگین در تاریکی، به خاطر جنده‌ی درونش

و خاک کردن زخمش

به خاطر خاک کردن زخم زنده‌ی کوچکِ قرمزش

به خاطر شعله‌ی سوسوزنِ زیرِ دنده‌اش

به خاطر ملوان مستی که در نبض چپش منتظر است

به خاطر زانوی مادر، به خاطر جوراب زنانه

به خاطر بند جوراب، به خاطر زنگ تلفن

زنگ تلفنِ  کنجکاو

وقتی که تو در سینه و بازوها نقب می‌زنی

و  با روبان نارنجی موهایش ور می‌روی

و جواب می‌دهی به تلفن، تلفنِ کنجکاو.

او کاملا لخت است و یکه.

او جمع خودت و رویایت است

از او بالا برو انگار از بنای یادبود، قدم بعد از قدم

اون زن محکم است

من چه؟ من آب‌رنگم

پاک می‌شوم

یک دیدگاه در “برای عاشقم، دارد بر می گردد پیش همسرش|آن سکستون

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *