آنقدر بيژن الهي خاموش بود

بيژن الهي، شاعر، مترجم و نقاش كه در سه دهه اخير در خاموشي گذران عمر مي‌كرد، ساعت 6 بعدازظهر سه شنبه نهم آذرماه در راه رسيدن به مطب پزشك و چند قدم مانده به آنجا فوت كرد. الان هم گروهي از دوستان و نزديكانش منتظر هستند تا امروز (پنجشنبه) ساعت 03:4 بامداد سلمي الهي تنها دختر بيژن الهي و غزاله عليزاده از فرانسه به تهران بيايد تا درباره مراسم تشييع و خاكسپاري پدرش تصميمات نهايي گرفته شود.

آنقدر بيژن الهي خاموش بود كه در اين 30 سال اثري از او چاپ و منتشر نشد با آنكه شواهد و قرائن دال بر فعاليت گسترده ادبي‌اش در اين سال‌ها بوده است و علاوه بر شعر در زمينه ترجمه نيز همچنان فعاليت مي‌كرده است. يكي از اين ترجمه‌ها، زمان از دست رفته مارسل پروست است كه ادعا مي‌شده از ترجمه شادروان سحابي بهتر است و البته تا اين ترجمه منتشر نشود، نمي‌شود در اين باره داوري كرد. بيژن الهي چون در يك خانواده متمول بزرگ شده و در اين خانواده‌ها باب بوده كه فرزندانشان دكتر و مهندس شوند، با هنرمند بودنش مخالفت‌هايي مي‌شده است. در حالي كه او زيرنظر جواد حميدي نقاشي فراگرفته و حتی مادرش نيز در مكتب كمال‌الملك و به شيوه سنتي نقاشي را بلد بوده است. بيژن نقاشي‌هاي خود را پس از بينال چهارم كه در سال44 برگزار شده است، از بين مي‌برد و از آن تعداد فقط چهار تابلو باقي مانده است. داريوش اسدي كيارس مقاله‌يي درباره اين نقاشي‌ها در مجله تنديس منتشر كرده كه در آنجا اين آثار را بررسي كرده كه پس از آن نيز ديگر نقاشي نكرده هر چند همچنان نقاشي را از روي كنجكاوي دنبال مي‌كرده است. آثار فراوان بيژن الهي در آينده نزديك منتشر خواهد شد، در اين رابطه قرار است كه انجمني تشكيل شود و شميم بهار منتقد سينمايي كه او هم در خاموشي زندگي مي‌كند، مسووليت انتشار اين آثار را بنابر خواست بيژن الهي بر عهده دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *