مهمترین فیلم های اروتیک تاریخ سینما

کلوب سینمایی کن

اینستاگرام سه پنج

توییتر سه پنج

تاریخچه سینمای اروتیک تنها در گذار از عمل جنسی به صحنه های پوشیده، خلاصه نمی شود. سوررئالیست ها با استفاده از میلی که برای انجام عمل جنسی وجود دارد، رو به سینمای اروتیک آوردند. ازنظر آنها، میل جنسی به عنوان یک واقعیت ویرانگر در بطن سینما قرار دارد. آندره برتون در این رابطه می نویسد: “آنچه که در شیوه های سینمایی بیشتر نمود می یابد، به تصویر کشیدن قدرت عشق است.” از دید او، سینما یعنی عشق، یعنی نیرویی که فرد در امیال خود دارد.

در سال ۱۸۹۶ اولین بوسه سینمایی بین “جان سی. رایس” و “مری ایروین” باعث خشم مطبوعات و محافل فکری شد.

در فیلم “سگ اندلسی” [۱۹۲۸] اولین ساخته لوئیس بونوئل، در یک صحنه “پیر بچف” سینه های “سیمون ماروی” را لمس می کند. فیلم “عصر طلایی” [۱۹۳۰] دومین ساخته بونوئل که پخش آن به مدت نیم قرن ممنوع بود، تصویر زنی را نشان می دهد که نه تنها به انجام رابطه جنسی رضایت دارد، بلکه با تمام وجود این رابطه را طلب می کند و به همین دلیل بسیار “رسواگرانه” به نظر می رسد. “لیا لیس“، بازیگر زن این فیلم، در صحنه ای انگشت پای مجسمه ای را با ولع هرچه تمام می مکد.

در فیلم “صدف و کشیش” [۱۹۲۸] ساخته ژرمن دولاک، آنتونن آرتو، فیلمنامه نویس، جنبه های اروتیک را در وحشیگری می بیند: “مرد به سوی زن حمله می کند و به شکلی وحشیانه می خواهد سینه بند او را باز کند. به محض باز کردن آن می بیند که دو صدف بجای سینه ها قرار گرفته اند.”

جننه های اروتیک و شهوت گرایانه که بوسیله سانسور و به ویژه “قانون هیز” از پرداختن به آن جلوگیری می شد، همواره با هتک برخی مرسومات همراه بوده است؛ به مانند دختر جوانی که در فیلم “فراموش شدگان” [۱۹۵۱] ساخته بونوئل، در دست زدن به پستان گاو تردید می کند یا زمانی که شیر از روی ران او سرازیر می شود.

اروتیسم در ایالات متحده باعث ظهور ستارگان بسیاری شد: “گرتا گاربو“، “مارلنه دیتریش“، “ریتا هیورث“، “آوا گاردنر” و “مرلین مونرو“. در هالیوود، ستاره سینما بسیار فراتر از دیگران به نظر می رسید. درواقع او زنی دست نیافتنی بود و مظهر همان عشقی بود که آندره برتون به آن اعتقاد داشت. زیباترین صحنه استریپ تیز هالیوود صحنه ای است که ریتا هیورث در فیلم “گیلدا” [۱۹۴۶] ساخته چارلز ویدور، در آن به ایفای نقش پرداخته و دست کش های سیاه خود را در می آورد.

قانون هیز در سال ۱۹۳۰ در آمریکا مطرح گردید و تنها پس از سال ۱۹۶۱ بود که قدری از سخت گیری های آن کاسته شد، ولی تا سال ۱۹۶۶ همچنان مورد اجرا بود. از سال ۱۹۶۶ به بعد، تحولاتی که در زمینه سنت ها و اخلاقیات در جامعه پدیدار شد، بازتاب خود را در تولیدات هالیوودی نشان داد.

سینمای اروتیک برای اولین بار در ژاپن متولد شد. اوایل این دوره درواقع دوران سخت سینمای ژاپن محسوب می شود. در اواسط سال های ۱۹۶۰ تلویزیون به تدریج راه خود را به منازل ژاپنی ها باز کرد، به ویژه به دلیل مسابقات المپیک تابستانی توکیو در سال ۱۹۶۴. بدین ترتیب شرکت های تولید فیلم بخش بزرگی از تماشاگران خود را ازدست دادند و به همین دلیل رو به ساخت فیلم هایی آوردند که جنبه های جنسی و خشونت آمیز در آنها لحاظ شده بود. این شروعی بود برای ژانر “پینک اگا” [به معنای “سینمای صورتی”] که فیلم های آن کم و بیش اروتیک بودند. اِگا در زبان ژاپنی به معنی سینماست. در این گونه فیلم ها اروتیسم الزاماً موضوع اصلی فیلم نبود و آلات تناسلی به وضوح به تصویر کشیده نمی شد.

کوجی واکاماتسو کارگردان ژاپنی، با ساخت ۳ فیلم در سال ۱۹۶۳ خود را به عنوان استاد مسلم این ژانر در ژاپن معرفی کرد. در سال ۱۹۶۴ فیلم “افکار پوچ” ساخته تتسوجی تاکشی، کارگردان تئاتر، منتقد و نویسنده ژاپنی، اولین فیلم پینک اگا با بودجه کلان بود. این کارگردان پس از اکران فیلم بعدی اش به نام “برف سیاه” [۱۹۶۵] ازسوی مقامات ژاپن دستگیر شد. او به کمک برخی شخصیت های سیاسی اینطور ادعا کرد که هدف اش صرفاً پرداختن به جنبه های زیبایی شناسی و هنری بوده است. او در سال ۱۹۶۷ در یک دادگاه به شدت رسانه ای تبرئه شد. او درواقع هموارکننده راه برای فیلم های بعدی در این ژانر بود. ولی محبوبیت ژانر “پینک اگا” در سال های ۱۹۸۰ به سرعت فروکش کرد.  

در ایالات متحده، فیلم پورنو “عمق گلو” [۱۹۷۲] شش سال پس از لغو قطعی “قانون هیز” به روی اکران آمد. جرارد دامیانو، کارگردان این فیلم، قبل از ساخت آن چهار فیلم سکسی ساخته بود. بودجه فیلم “عمق گلو” بین ۲۰ تا ۲۲ هزار دلار بود، ولی در حدود ۶۰۰ میلیون دلار فروش کرد. این اولین فیلم اروتیک بود که در سالن های سینمای آمریکا به نمایش درآمد. این مسأله باعث مداخله پلیس شد، سالن ها بسته شدند و در خیابان ها درگیری به وجود آمد. بازیگر مرد نقش اول فیلم نیز به ۵ سال حبس محکوم شد، ولی در دادگاه تجدیدنظر تبرئه گردید.

در اواخر سال های ۱۹۷۰، به دنبال موفقیت این فیلم و دو فیلم دیگر “شیطان در وجود خانم جونز” [۱۹۷۳] ساخته جرارد دامیانو، و “پشت در سبز” [۱۹۷۲] ساخته آرتی میچل، فیلمسازان آمریکایی به ساخت فیلم های ۳۵ میلیمتری با داستان های پیچیده تر روی آوردند تا بدین ترتیب تماشاگران بیشتری را به سینماها بکشانند. این آغاز دوران طلایی “پورنو شیک” در ایالات متحده بود که به تدریج به دیگر نقاط جهان نیز کشیده شد.

مهمترین فیلم های اروتیک تاریخ سینما
Dirty diariescollectifSuède2009
A l’aventureJean-Claude BrisseauFrance2008
Anatomie de l’enferCatherine BreillatFrance2004
Ma mèreChristophe HonoréFrance2003
Choses secrètesJean-Claude BrisseauFrance2002
IntimitéPatrice ChéreauFrance2000
RomanceCatherine BreillatFrance1999
L’ennuiCédric KahnFrance1998
La comédie de DieuJoao Cesar MonteiroPortugal1995
Noce blancheJean-Claude BrisseauFrance1989
Cinq secondes avant l’extaseYojiro TakitaJapon1986
La chambre noireKiriro UrayamaJapon1983
La femme aux seins percésShogoro NishimuraJapon1983
Jour de rêve 2Tetsuji TakechiJapon1981
L’été de la dernière étreinteKichitaro NegishiJapon1979
Fièvre au lycéeRobert McCallumU.S.A.1978
L’empire de la passionNagisa OshimaJapon1978
Debbie does DallasJim ClarkU.S.A.1978
L’empire des sensNagisa OshimaJapon1976
Prisonnière du viceAkira KatoJapon1975
La véritable histoire d’Abe SadaNoboru TanakaJapon1975
EmmanuelleJust JaeckinFrance1974
Osen la mauditeNoboru TanakaJapon1973
L’extase des angesKoji WakamatsuJapon1972
Le dernier tango à ParisBernardo BertolucciFrance1972
L’enfer pour miss JonesGerard DamianoU.S.A.1972
L’école de la sensualitéNoboru TanakaJapon1972
La femme scorpionShunya ItoJapon1972
Derrière la porte verteArtie et Jim MitchellU.S.A.1972
Gorge profondeGerard DamianoU.S.A.1972
Un été 42Robert MulliganU.S.A.1971
Affair in the afternoonShogoro NishimuraJapon1971
Sex jackKoji WakamatsuJapon1970
Anthologie du plaisirAlex de RenzyU.S.A.1970
TristanaLuis BunuelFrance1970
Les anges violésKoji WakamatsuJapon1967
Belle de jourLuis BunuelFrance1966
Quand l’embryon part braconnerKoji WakamatsuJapon1967
Les secrets derrière le murKoji WakamatsuJapon1967
Neige noireTetsuji TakechiJapon1965
Jour de rêveTetsuji TakechiJapon1964
ViridianaLuis BunuelEspagne1961
GildaCharles VidorU.S.A.1946
L’âge d’orLuis BunuelFrance1930
L’Ange bleuJoseph von SternbergAllemagne1930

دیدگاهتان را بنویسید