همه چیز خراب می‌شد



جیمز پُل مک‌کارتنی (به انگلیسی: James Paul McCartney)، (متولد ۱۸ ژوئن ۱۹۴۲) خواننده و آهنگساز موسیقی راک انگلیسی و عضو گروه افسانه‌ای بیتلز، از برترین آهنگسازان موسیقی راک سده بیستم میلادی است. در ابتدا، آوازه‌خوانی و نوازندگی در گروه بیتلز، که او یکی از اعضای اصلی آن بود، موجب شهرتش شد و به همراه جان لنون، به یکی از تأثیرگذارترین و موفق‌ترین همکاری‌ها در دنیای آهنگسازی شکل بخشید. تعدادی از محبوب‌ترین ترانه‌های دههٔ شصت میلادی و دنیای موسیقی «راک اند رول» همچون: «دیروز» (۱۹۶۵)، «الِنور ریگبی» (۱۹۶۶)، «پنی لِین» (۱۹۶۷)، «هی جود» (۱۹۶۸)،«برگرد» (۱۹۶۹)،«بگذار باشد» (۱۹۷۰)، حاصل این هارمونی است. پس از ترک گروه «بیتلز»، مک‌کارتنی با انتشار اولین آلبوم انفرادی و پرفروشش در سال ۱۹۷۰ و سپس تشکیل گروه موسیقی «وینگز» (Wings)، به همراه همسر خویش «لیندا ایستمن» و ترانه‌سرایی به‌نام «دِنی لین»، در ۱۹۷۱ فعالیت شخصی موفقی را آغاز نمود.

در کتاب رکوردهای جهانی گینس، از مک‌کارتنی به خاطر دریافت شصت لوح طلایی و فروش صد میلیون نسخه از تک‌آهنگهایش، با عنوان موفق‌ترین موسیقیدان و ترانه‌سرای موسیقی، نام برده شده‌است. ترانه «دیروز» که از ساخته‌های او برای گروه «بیتلز» است، بیش از هفت میلیون بار در رادیو و تلویزیون ایالات متحده، پخش شده و بیش از هر ترانه دیگری، نسخه‌ای از آن توسط خوانندگان و نوازندگان دیگر، ارائه گشته‌است.

گذشته از فعالیت در دنیای موسیقی، مک‌کارتنی همچنین یک نقاش، هنرپیشه و حامی حقوق حیوانات، گیاه‌خواری و آموزش موسیقی است. به سال ۱۹۹۶، وی به پاس یک عمر فعالیت در موسیقی، موفق به دریافت لقب شوالیه شد.


دوران عضویت در گروه کوآریمن به زمانی برمیگردد که پل با جان لنون دیدار کرد(۱۹۵۸) در آن زمان جان عضو گروه کواریمن بود که بعدها به بیتلز تغییر پیدا می‌کند. در سال ۱۹۵۸ جان و پل به فکر ایجاد یک گروه راک می‌افتد که به بیتلز تغییر می‌کند

بیتلز
بیتلز در سال ۱۹۶۰ پا به عرصه موسیقی گذاشت. در آن موقع جان لنون و جرج هریسون نیز به گروه پیوسته بود. پل با انتشار تک‌آهنگ موفق دوستم بدار بیتلز را جهانی کرد. در آن لحظات پل هم می‌زد و هم می‌نوشت. در سال ۱۹۶۲ با پیوستن رینگو استار به گروه، گروه تکمیل شد و هرگز تغییری در اعضای بیتلز پیش نیامد. از دیگر خدمات پل مک کارتنی به غیر از ملودی سرا بودن می‌توان به خواند آهنگ‌های موفقی همچون دیروز، و من او را دوست دارم و هی جود اشاره کرد. در سال ۱۹۷۰ گروه به علت نا سازگاری‌های پل از هم پاشید.

تصویری از ویگن و پل مک کارتنی (از گروه بیتلز) هنگام سفرش به ایران در سال ۱۳۴۷. سمت راست پل، کارو برادر ویگن است.

وینگز و بعد از آن
یکی از علت‌های فروپاشی بیتلز دوگانگی سبک خواسته پل مککارتنی و دیگر اعضا بود. همچنین شرکت ندادن زن پل مک کارتنی به نام [[لیندا ایستمن]] یکی دیگر از علل جدایی پل از بیتلز بود. بعد از بیتلز پل درصدد ایجاد یک گروه جدید با همراهی زنش تصمیم به ایجاد وینگز شد. گر چه وینگز موفقیت بیتلز را برای پل تکرار نکرد اما محبوبیت او بیشتر شد. دوران عضویت در وینگز از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۱ بود. در این گروه پل هم خواننده و هم ملودی سرا و رهبر گروه بود. بعد از سال ۱۹۸۱ و جدایی از وینگز پل فعالیت انفرادی خود را ادامه داد و تک‌آهنگ‌های زیادی نیز به اجرا پرداخت. او حتی به مایکل جکسون نیز کمک می‌کرده و برای آن ترانه می‌ساخته و نیز از ترانه‌ها ساخته ئ جرج مایکل استفاده می‌کرده‌است. او با خیلی‌های دیگر نیز همکاری داشته.

آلبوم‌های بعد از وینگز
تیراندازی جنگ (۱۹۸۲)
لوله‌های صلح (۱۹۸۳)
سلامم را به خیابان براد برسانید (۱۹۸۴)
برای پخش فشار دهید (۱۹۸۶)
چوبا ب سی سی سی پی (۱۹۸۸)
گل‌های در خاک (۱۹۸۹)
جدا از زمین (۱۹۹۳)
پای آتش گرفته(۱۹۹۷)
فرار کن شیطان فرار کن (۱۹۹۹)
راندن باران (۲۰۰۱)
هرج و مرج و آفریدن در حیاط خلوط (۲۰۰۵)
حافظه تقریباً در است (۲۰۰۷)
بوسیدن‌های پایین (۲۰۱۲)
جدید (۲۰۱۳)
ایستگاه مصر (۲۰۱۸)

باشد که هر آنچه زندگی دارد از رنج نجات یابد

بیتلز (به انگلیسی: The Beatles) گروه انگلیسی راک / پاپ اهل لیورپول بود که گروه آن‌ها شامل جان لنون، پل مک‌کارتنی، جورج هریسون، و رینگو استار می‌شد و در دهه ۱۹۶۰ فعالیت موسیقی خود را آغاز کردند. آن‌ها بعد از ۱۰ سال همکاری، در سال ۱۹۷۰ میلادی به دلایلی از هم جدا شدند.

بیتلز پر فروش‌ترین و بزرگترین گروه موسیقی در جهان با فروشی بیش از ششصد میلیون دلار می‌باشند. (فهرست پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی) آن‌ها تنها در کشور بریتانیا بیش از چهل تک‌آهنگ و آلبوم به بازار ارائه دادند که در رتبهٔ ۱ جدول موسیقی انگلستان قرار گرفتند. این موفقیت در بسیاری از کشورهای دیگر نیز تکرار شد. بیتلز با فروش جهانی ۶۰۰ میلیون نسخه از آثار، پرفروش‌ترین گروه موسیقی جهان و یکی از پرفروش‌ترین‌های موسیقی جهان هست. انجمن صنعت ضبط آمریکا در سال ۱۹۹۹، بیتلز را با فروش بیش از ۱۰۶ میلیون نسخه از آثار، پرفروش‌ترین گروه موسیقی قرن ۲۰ در آمریکا اعلام کرده‌است. آنها با تاثیر بسیار از خوانندگانی مانند چاک بری، کارل پرکینز و… پیشرفت کردند. کمتر گروهی توانسته حتی نیمی از موفقیت گروه بیتلز را تجربه کنند. از جمله کسانی که ترانه‌های بیتلز را کاور کرده‌اند می‌توان به:اروسمیث، بی جیز، باب دیلن، جیمی هندریکس، دیوید بویی و حتی خوانندگان فارسی‌زبان مثل فرهاد مهراد و صدها خواننده و گروه از زبان‌های مختلف اشاره کرد. این گروه در مجموع، برندهٔ ۷ جایزه گرمی شده‌است. همچنین نام آن‌ها در فهرست ۱۰۰ شخصیت تأثیرگذار قرن ۲۰ مجله تایم نیز آمده‌است. بیتلز و اعضای آن همچنین در لیست‌های مجلهٔ معتبر رولینگ استون حضور دارند؛ گروه بیتلز به عنوان بهترین هنرمند(ان) تاریخ، پل مکارتنی و جان لنون به ترتیب یازدهمین و پنجمین خوانندگان تاریخ جان لنون نیز در لیست ۱۰۰ بریتانیایی کبیر که در سال ۲۰۰۲ توسط بی‌بی‌سی منتشر شد به عنوان هشتمین فرد بریتانیایی تأثیرگذار در تاریخ شناخته شد. فعالیت این گروه راک موجب محبوبیت شهر لیورپول شده‌است. آنها با ترانه هایی نظیر Helter skelter و Revolution توانستند از پیشگامان موسیقی هارد راک و هوی متال باشند. با اینکه سبک اصلی آنها موسیقی راک بود.

ملاقات ثریا اسفندیاری با اعضای گروه بیتلز در سال ۱۳۴۳ در جزیره باهاماس. ثریا از سال ۱۳۲۹ تا ۱۳۳۶ همسر شاه و ملکهٔ‌ ایران بود. گروه بیتلز در دههٔ ۴۰ بزرگترین و مشهورترین گروه راک دنیا بودن و موسیقی‌ اونها هنوز هم روی موسیقی راک و پاپ تاثیر گذاره.


تاریخچه
بیتل‌ها در ابتدای کار با اجرا در سالن‌های کوچک شهر هامبورگ، آلمان تلاش می‌کردند پایه‌های کاری خود را محکم کنند. در سال ۱۹۶۱ میلادی، بیتل‌ها نخستین قرارداد ضبط موسیقی‌شان را در هامبورگ و با شرکت آلمانی پولیدور امضا کردند.


در مارس ۱۹۵۷، جان لنون گروه اسکیفلی را به نام گروه کواریمن (که با نام بلک‌جکس هم شناخته می‌شوند) تشکیل داد. در آن موقع جان لنون فقط ۱۶ سال داشت. در ۶ ژوئیه همان سال جان لنون پل مک‌کارتنی را ملاقات کرد. پل مک‌کارتنی در آن موقع پانزده ساله بود. در ۲۰ ژوئیه همان سال یعنی ۱۴ روز پس از اولین دیدار وی با جان لنون به گروه پیوست. در ۶ فوریه ۱۹۵۸، گیتاریست جوانی به نام جورج هریسون این گروه را ملاقات کرد و عضو این گروه شد. وی از همه جوان‌تر بود. تعدادی ترانه از این سه در آن دوره به جای مانده‌است. در این مدت افراد متعددی به این گروه اضافه و کم می‌شدند اما تنها جان لنون و پل مک‌کارتنی و جورج هریسون اعضای ثابت آن بودند.

گروه کواریمن به‌نام‌های مختلفی تغییر یافت که در این میان می‌توان به جانی و مونداگز، جان بزرگ و بیتلز، بیتلز نقره‌ای، برادران بیت اشاره کرد که سرانجام نام بیتلز (The Beatles) را که نگارش اشتباه کلمه The Beetles (به معنی سوسکها) است را برگزیدند.

در سال ۱۹۶۰ بیتلز به شمال شرقی اسکاتلند به عنوان گروه پشتیبان جانی جنتل سفر کردند و قبل از اولین اجرای موسیقی خود او را ملاقات کردند و پل مک‌کارتنی به عنوان باتجربه‌ترین فرد گروه شناخته می‌شد. درامر آنان در آن زمان تامی مورد بود.

درامر بعدی آنان نورمن چپمن بود، اما تنها برای چند هفته و تا موقعی که باید به خدمت اجباری می‌رفت. این یک مشکل برای آنان بود و آلن ویلیامز، مدیر غیررسمی گروه، آن‌ها را به باشگاه‌هایی در هامبورگ، آلمان فرستاد. (پل مک‌کارتنی همواره می‌گفت که اگر قرار باشد اعضای بیتلز به خدمت اجباری فراخوانده شوند آن‌ها هیچوقت وجود نخواهند داشت، به دلیل اختلاف سنی آنها) در سال ۱۹۶۰ پل مک‌کارتنی پس از مشاهده کار پیت بست در گروه بلک‌جکس به او پیشنهاد داد که درامر گروه آنان شود.

بیتلز
در سال ۱۹۶۲ پیت بست رفت و به‌جای او رینگو استار (نام اصلی: ریچارد استارکی) به این گروه پیوست. به این ترتیب می‌توان گفت که فعالیت بیتلز رسماً آغاز شد. استار درامر گروهی لیورپولی بود و چند دفعه‌ای در هامبورگ با بیتلز کار کرده بود. از ابتدا هم جرج مارتین از عملکرد بست راضی نبود علی‌رغم این‌که بست فرد محبوبی نزد بسیاری از زنان بود.

یکی از آخرین آلبوم‌هایی که بیتل‌ها به عنوان یک گروه ضبط کردند اَبی رود بود. تصویر جلد این آلبوم یکی از تأثیر گذارترین و حتی تاریخی‌ترین تصویر جلد آلبوم می‌باشد. عکس آن توسط یک عکاس اسکاتلندی از روی یک نردبان در حالی گرفته شد که وی تنها ۱۰ دقیقه برای بستن این خیابان پرتردد وقت داشت. او توانست از بیتل‌ها در حالی که به آرامی از خیابان می‌گذشتند ۶ فریم عکس بیندازد. این خیابان همچنان به همان شکل در انگلستان باقی مانده‌است و استودیوی ابی رود هم همچنان همان‌جا باقیست. این شاید تنها نقطه‌ای باشد که طرفداران بیتل‌ها بتوانند به آنجا بروند و خاطرات قریب به ۴۰ سال پیش خود را زنده کنند. همواره طرفداران بیتل‌ها در این خیابان باعث ترافیک می‌شوند. هر کس به نوعی سعی می‌کند تا عکسی مانند عکس روی جلد آلبوم به عنوان یادگاری از «اَبی رود» بگیرد البته تاکنون هیچ‌کس نتوانسته از زاویه درست این عکس را بازآفرینی کند زیرا اگر به دقت به کادر عکس نگاه کنید متوجه می‌شوید که نسبتاً از زاویه بالا انداخته شده.


از هم پاشیدن بیتلز
عوامل زیادی در از هم پاشیدن بیتلز نقش داشتند، از اتمام اجراهای زنده تا مرگ مدیر برنامه‌های آن‌ها برایان اپستاین.

آخرین کنسرتِ بیتلز در ۵ دسامبر ۱۹۶۵، در تالار امپایر شهر لیورپول اجرا شد.

برایان اپستاین را می‌توان موثرترین فرد در تبدیل شدن بیتلز به یک گروه مشهور در سراسر دنیا نامید. او همچنین گروه را پیش هم نگاه می‌داشت و از همه مهم‌تر امور مالی گروه در دست او بود. وقتی اپستاین در سال ۱۹۶۷ به علت مصرف بیش از اندازه مواد مخدر از دنیا رفت، خلأئی در گروه به‌وجود آمد. جان لنون از همه به اپستاین نزدیکتر بود و از همه بیشتر تحت تأثیر مرگ او قرار گرفت. پل مکارتنی نیز که وضع آشفته گروه را می‌دید سعی کرد پروژه‌های جدید گروه را شروع کند. دیگر اعضای بیتلز از افزایش تسلط مکارتنی بر جنبه موسیقایی و نیز جنبه اقتصادی گروه آشفته و ناراحت شدند. لنون بعدها گفت که فعالیت‌های مکارتنی برای بقای گروه حیاتی بودند.

نقش برایان اپستاین به عنوان مدیر برنامه‌ها و رهبر گروه هیچگاه جایگزین نشد و به یکی از عوامل از هم پاشیده شدن بیتلز تبدیل شد.

در ابتدای کار گروه، مکارتنی و لنون خوانندگان و آهنگ نویسان اصلی گروه بودند و جرج هریسون و رینگو استار نقش‌های تکمیلی داشتند. روند کار برای هر آلبوم معمولاً این بود که مکارتنی و لنون یک ترانه برای استار می‌نوشتند تا بخواند و هریسون نیز یا یک ترانه قدیمی را بازخوانی می‌کرد یا خودش ترانه‌ای می‌نوشت و می‌خواند؛ ولی از سال ۱۹۶۵ به بعد، ترانه‌های هریسون با کیفیت تر و بهتر شدند و دیگر اعضای گروه استعداد او را در ترانه‌نویسی دیدند. هریسون به یک ترانه‌نویس قهار تبدیل شد، ولی همچنان خیلی از ترانه‌هایی که می‌نوشت توسط دیگر اعضا رد می‌شدند. هریسون آزرده شد و به یکی دیگر از عوامل از هم پاشیدن بیتلز تبدیل شد.

بعد از سال ۱۹۶۶ که بیتلز اجرای زنده را کنار گذاشتند، هر یک از اعضا به سمت سلیقه‌های متفاوت خود در موسیقی رفتند و وقتی گروه دوباره برای ضبظ پیش هم جمع شدند، این تفاوت سلیقه‌ها بارز تر شد. مکارتنی، بیش از بقیه تفاوت سلیقه داشت و بیشتر به دنبال سبک پاپ که هم در بریتانیا و هم در ایالات متحده محبوب بود، رفت؛ در حالیکه لنون بیشتر به سبک‌های جدید و آزمایشی و خلاقانه علاقه داشت و هریسون به سبک‌های هندی. این تفاوت سلیقه‌ها به ضبظ شدن چند آهنگ انفرادی در بیتلز (آلبوم) تبدیل شد و از اتحاد گروه کاست.

یوکو اونو نیز نقشی در از هم پاشیده شدن بیلتز داشت. اونو، موزیسین آمریکایی-ژاپنی، بعدها به دومین همسر جان لنون تبدیل شد. جان لنون در حالی که همسرش (در آن زمان)، سینتیا، در سفر بود، با یوکو اونو دوست شد و به او علاقه پیدا کرد. بعد از مدتی، یوکو اونو تقریباً همیشه با لنون بود، از جمله زمانی که بیتل‌ها در حال ضبط بودند و این بر خلاف قانون بیتل‌ها مبنی بر نیاوردن دوست دخترها و همسران به مکان ضبط بود. این نیز به عاملی برای از هم پاشیدن بیتلز تبدیل شد.

سرانجام پل مکارتنی در سال ۱۹۷۰ از هم پاشیده شدن بیتلز را رسماً اعلام کرد و این گروه بعد از ۱۰ سال فعالیت از هم پاشید.

آلبوم‌ها
لطفاً مرا خشنود کن و با بیتلز
اولین فصل ضبط بیتلز در ژوئن ۱۹۶۲ بود که مارتین را راضی نکرد، اما در دومین اجرای آن‌ها در سپتامبر ۱۹۶۲ ترانه‌ای در انگلیس به نام «دوستم بدار» ساخته شد که ترانه‌ای موفق بود. («دوستم بدار» در فهرست تا هجده ماه بعد یعنی تا مه ۱۹۶۴ در نمودار تک‌آهنگ‌های برتر در آمریکا قرار داشت) سه ماه بعد آن‌ها اولین آلبوم خود را به ضبط رساندند که لطفاً مرا خشنود کن (به انگلیسی Please Please Me) نام داشت. این آلبوم میکس ترانه‌های لنون و مک‌کارتنی همراه با تک‌آهنگ دوستم بدار بود. این گروه اولین برنامه تلویزیونی خود را تحت نام مردم و مکان‌ها(people and places) به‌طور زنده در منچستر و در ایستگاه تلویزیونی گرانادا در ۱۷ اکتبر ۱۹۶۲ به اجرا گذاشتند. «لطفاً مرا خشنود کن» شامل ۱۰ آهنگ بود. ضبط این آلبوم موفقیتی زودهنگام برای بیتل‌ها به ارمغان آورد و تبدیل به یکی از موفق‌ترین آلبوم آن‌ها شد. این آلبوم شمارهٔ ۳۹ را از ۵۰۰ آلبوم برتر تمام دوران توسط مجلهٔ رولینگ استون کسب کرد. آلبوم بعدی آن‌ها یعنی با بیتلز موفقیتی دیگر برای این گروه بود و این آلبوم شمارهٔ ۴۲۰ را از ۵۰۰ آلبوم برتر تمام دوران توسط مجلهٔ رولینگ استون کسب کرد. جلد این آلبوم از برترین جلد هاست.


شب یک روز سخت
آلبوم بعدی گروه هم نام با یک فیلم به همین نام بود که خود اعضا در این فیلم بازی می‌کنند؛ و ترانه‌های این آلبوم در فیلم استفاده می‌شد یا اصطلاحاً سند تراک فیلم بود.. نام فیلم و آلبوم شب یک روز سخت بود (به انگلیسی:A hard Day’s night)

ناشر این آلبوم پارلفون بود و تهیه‌کننده آن نیز باز مارتین بود. این آلبوم برای بیتلز مقدمه‌ای بر بیتلمانیا بود که در آن بیتلز به آمریکا (نیویورک) رفت و به نوازندگی پرداخت و روزها در آمریکا بود. مجلهٔ کیو این آلبوم را در سال ۲۰۰۰ این آلبوم را شمارهٔ ۵ برترین آلبوم‌های انگلیسی تمام دوران و مجلهٔ رولینگ استون در بخش ۵۰۰ آلبوم برتر این آلبوم را در رتبهٔ ۳۰۷ قرار داد.

مک کارتنی، هریسون، خواننده سوئدی لیل بابز و لنون در برنامهٔ سوئدی Drop-in
بیتلز برای فروش، کمک! و روح پلاستیکی
چهارمین آلبوم پر آهنگه گروه بیتلز برای فروش (به انگلیسی:Beatles for sale)بود. آن‌ها وسط اوت و اکتبر سال ۱۹۶۴ (میلادی) مشغول به ضبط شدند. آلبوم در ۴ دسامبر ۱۹۶۴ (میلادی) عرضه گردید. این آلبوم در شماره یک چارت انگلیس ماند و به مدت ۴۶ هفته در بیست‌های اول این لیست بود. سپس افراد برای پروژه بعدی آماده شدند. یکی از چالش برانگیزترین اتفاق‌ها در این دوران این بود که دندان پزشک هریسون و لنون به قهوه آن‌ها LSD که یکی از مواد مخدر بود افزود. لنون بعدها گفت: «ابتدا خیلی وحشتناک بود؛ ولی جالب بود. من تا یکی دو ماه بهت زده شده بودم». سپس گروه برای ضبط آلبوم کمک! (به انگلیسی:!Help) آماده شدند. آهنگ‌های این آلبوم را در فیلم کمک استفاده کردند. یکی از بهترین آهنگ‌های کمک! و حتی بیتلز آهنگ دیروز (به انگلیسی:Yesterday) است که باعث شد بزرگسالان هم طرفدار بیتلز شوند. در آن موقع فقط جوان‌ها طرفدار بیتلز بودند. این آهنگ بیش از هر آهنگ دیگری در تاریخ موسیقی بازخوانی شده و رکورد گینس بیشترین آهنگ بازخوانی شده را به نام بیتل‌ها ثبت کرد. در ژوین ۱۹۶۵ هر چهار عضو بیتلز موفق به دریافت لقب رتبه امپراتوری بریتانیا(MBE) از سوی ملکه الیزابت دوم شدند. آن‌ها آلبوم روح پلاستیکی (به انگلیسی:Rubber soul) را هم ضبط کرده بودند که برای آن‌ها موفقیت زیادی همراه آورد و جزو برترین آلبوم‌های موسیقی در تمام تاریخ شد (همانند بیشتر آلبوم آن‌ها).

هفت تیر و گروه کلوپ بی کسان گروهبان فلفل
دو آلبوم هفت تیر و گروه کلوپ بی‌کسان گروهبان فلفل برترین آلبوم‌های این گروه می‌باشند. به گفته موسیقیدانان بار موسیقی در این آلبوم‌ها بسیار زیبا است. هفت تیر (به انگلیسی:Revolver) اولین آلبوم در تاریخ جهان موسیقی بود که در آن از نهان‌سازی در برگردان(Backmasking)استفاده شد. آلبوم هفت تیر موفقیت بسیاری را برای بیتلز به ثبت رساند. این آلبوم در مجله برترین ۱۰۰۰ آلبوم تمام تاریخ موسیقی شماره ۱ شد و در مجله رولینگ استون شماره ۳ را بدست آورد. از برترین آهنگ‌های این آلبوم می‌توان به النور ریگبی که یکی از برترین کارهای پل مک‌کارتنی است اشاره کرد که در مجله رولینگ استون در بخش برترین آهنگ‌های تمام دوران‌های تاریخ موسیقی نیز قرار دارد. گروه کلوپ بی کسان گروهبان فلفلی چهار جایزه گرمی و سه نامزد جایزه گرمی شد و در مجله رولینگ استون برترین آلبوم تاریخ جهان موسیقی شناخته شد. از جمله برترین آهنگ‌های این آلبوم که در لیست برترین ترانه‌های از طرف مجله رولینگ استون شناخته شد می‌توان به روزی از زندگی اشاره کرد.

زیر دریایی زرد، تور اسرارآمیز و جادویی و بیتلز
تور اسرارآمیز و جادویی (به انگلیسی Magical Mystery Tour) نام یک آلبوم پرآهنگ دوطرفه و یک آلبوم چندآهنگه بیتلز، تولید شده توسط سر جرج مارتین است. آلبوم پر آهنگ شامل یازده آهنگ است که شش آهنگ آن، آلبوم چند آهنگه را تشکیل می‌دهند. از این شش آهنگ مشترک در هر دو آلبوم، برای موسیقی متن فیلمی همنام با نام آلبوم‌ها استفاده شد. بیتل‌ها در این فیلم نقش آفرینی کردند. زیر دریایی زرد نیز آلبومی است که در آن از دو آهنگ النر ریگبی و و زیر دریایی زرد که در آلبوم هفت تیر ساخته شده بود استفاده کردند. بیتلز یا آلبوم سفید آلبومی است که از تعداد زیادی آهنگ تشکیل شده‌است.

اعضا
جان لنون: (نوازنده گیتار الکتریک، خواننده)
پل مک‌کارتنی: (نوازنده گیتار بیس، خواننده)
جورج هریسون: (نوازنده گیتار الکتریک، خواننده)
رینگو استار (نام اصلی: ریچاد استارکی): (نوازنده درام، خواننده)
بهترین‌های بیتلز
گروه بیتلز ماندگارترین گروه جهان و همین‌طور پر فروش‌ترین خواننده در قرن ۲۰ می‌باشد. از این رو بسیاری از سایت‌ها و شرکت‌ها در صدد مشخص کردن بهترین آهنگ‌های بیتلز می‌باشند. در بقیه مطلب رتبه‌بندی‌های می‌بینید که بر اساس دو سایت و شرکت غول نام و بزرگ مجله رولینگ استون و Aol radio blog تهیه و تنظیم شده‌است. برای اطلاعات بیشتر و آشنایی با چگونگی رتبه‌بندی به بخش اطلاعات رجوع کنید. روش رتبه دادن هر دو شرکت (سایت) کاملاً با هم متفاوت ولی هر دو قبول شده و مطرح می‌باشد. روش مجله رولینگ استون به صورت رای دادن داورها و روش سایت Aol radio blog به صورت رای دادن مردم به تک‌آهنگ‌های مطرح بیتلز می‌باشد. هر دوی این سایت‌ها روزی از زندگی را به عنوان بهترین آهنگ بیتلز یا شمارهٔ ۱ از تمام آهنگ‌های بیتلز معرفی کرده‌اند. همان‌طور که بزرگان موسیقی نیز آهنگ روزی از زندگی را به عنوان بهترین آهنگ بیتل‌ها معرفی کرده‌اند.

تأثیرات

خواننده اصلی و نوازنده بیس پل مک‌کارتنی
گروه بیتلز تحت تأثیر خوانندگان متعددی قرار گرفتند که برخی از آن‌ها عبارت‌اند از:

الویس پریسلی؛
چاک بری؛ آن‌ها تعدادی از ترانه‌های چاک بری به نام «Roll Over Beethoven» و «Rock and Roll Music» را در بعضی از آلبوم‌هایشان به ضبط رساندند.
بی‌بی کینگ
راری استورم
ادی کاچران، کارل پرکینز
برخی از خوانندگان موتاون. آن‌ها برخی از ترانه‌های خود را به‌طور واضح از روی آهنگ‌های موتاون برت استرانگ کپی می‌کردند از جمله «Money (That’s What I Want)» و ترانه‌های موتاون «Please Mr. Postman».
لیتل ریچارد
باب دیلان
سازها

گیتاریست اصلی و خواننده جورج هریسون. (عکس توسط جان کلی، ۱۹۶۸)
ریکنباکر، گرش، اپیفون، گیبسن و گیتارهای فندر
درام‌های لادویگ
استاینوی و پیانوهای بلاثنر
هافنر، فندر و بس‌های ریکنباکر
هاموند، وکس
فندر ردز، ورلیتزر
میکروفون
فیلم مستند بیتل‌ها
فریدا کلی، منشی بیتل‌ها، سوژه مستندی است که با رضایت اعضای باقی‌مانده از گروه بیتل‌ها ساخته شد. رایان وایت کارگردان مستند فریدا، یادش بخیر (به انگلیسی: Good Ol’ Freda) دربارهٔ فریدا کلی گفته‌است: «در دنیایی که به دست آوردن ۱۵ دقیقه معروفیت کاذب و کسب درآمد از شهرت دیگران به آسانی انجام می‌گیرد، متقاعد کردن فریدا که در منشی‌گری به شیوه قدیمی حفظ اسرار، وفادار باقی مانده‌است کار آسانی نبود. برای من بررسی این نوع وفاداری یکی از انگیزه‌های اصلی ساختن این فیلم بوده‌است.» فریدا کلی در سال ۱۹۶۳ یک ماشین‌نویس ۱۷ ساله ساکن لیورپول بود.

فیلم سال ۲۰۱۳ یکی از برگزیده‌های اصلی فستیوال جنوب در جنوب غربی تگزاس بود.

موضوعات فیلم
فیلم ۸۶ دقیقه‌ای «فریدا، یادش بخیر» در واقع تصویری است که فریدا کلی از بیتل‌ها و برایان اپستاین (مدیر برنامه‌های بیتل‌ها) معروف به «اپسی» در اختیار تماشاگر می‌گذارد. فیلم با صحنه‌هایی از زندگی امروز فریدا آغاز می‌شود که هنوز هم به عنوان منشی در اداره‌ای در لیورپول مشغول به کار است.

داستان‌هایی از دوران کار و دوستی فریدا با بیتل‌ها را از زبان او و اغلب در همان اماکنی که این وقایع در آن رخ داده‌است (درگوشه و کنار شهر لیورپول) می‌شنویم.

فیلم در لحظه‌هایی ردپای بیتل‌ها را در نخستین بازگشت پیروزمندانه آن‌ها به شهر زادگاهشان پس از یک معروفیت جهانی دنبال می‌کند.

در تالار کنسرت مهم و بزرگ «امپایر»، لوژ ویژهٔ اپسی و منشی‌اش فریدا را می‌بینیم و روی بالکن وسیعی می‌رویم که بیتل‌ها در آن زمان از بالای آن برای هزاران تن از هواداران خود دست تکان داده‌اند.

در صحنه‌هایی دیگر به اتاق زیرشیروانی فریدا می‌رویم و در گشت و گذاری درگذشته‌های نیم‌قرن پیش، آلبوم عکس‌های یادگاری او با بیتل‌ها را ورق می‌زنیم. صفحه‌های ۴۵ دور تک‌آهنگی آن‌ها را روی یک گرامافون قدیمی گوش می‌کنیم با صدای بیتل‌های نوجوان که می‌خوانند: «… و من او را دیدم که آنجا ایستاده‌است.»

اولین مستند بیتلز به زبان فارسی
با اینکه مستندهایی دربارهٔ جان لنون، ترور جان لنون، رقابت‌های بیتلز و رولینگ استونز و از این قبیل به فارسی ترجمه شده‌اند اما تا سال ۱۳۹۶ هیچ مستندی دقیقاً دربارهٔ سرگذشت بیتل‌ها به فارسی ترجمه یا ساخته نشده بود. در شهریورماه سال ۱۳۹۶ علی همتی مستندی کوتاه (بیست دقیقه ای) تحت عنوان “مستند گروه بیتلز” تهیه، تدوین و منتشر کرد. سازنده در این مستند می‌پردازد به: مقدمه به‌وجود آمدن بیتلز معرفی آلبوم‌ها و آهنگ‌ها بازخوانی‌ها از آهنگ‌های بیتلز از هم پاشیدن بیتل‌ها و سر گذشت بیتل‌ها پس بیتلز این مستند به شکل رایگان در سایت آپارات در اختیار مردم قرار گرفت

ترانه‌شناسی بیتلز
آلبوم‌های اصلی بیتلز که در انگلستان ساخته شدند عبارت‌اند از:

لطفاً مرا خشنود کن (۱۹۶۳)
با بیتلز ۱۹۶۳
شب یک روز سخت (۱۹۶۴)
بیتلز برای فروش (۱۹۶۴)
کمک! (۱۹۶۵)
سول لاستیکی ۱۹۶۵
هفت‌تیر (۱۹۶۶)
گروه کلوپ بی‌کسان گروهبان فلفل (۱۹۶۷)
بیتلز (۱۹۶۸)
زیردریایی زرد (۱۹۶۹)
اَبی رُود (۱۹۶۹)
بگذار باشد (۱۹۷۰)
جستارهای وابسته

آرامگاه خاکستر کردن | جان لنون


جان وینستون لنون (به انگلیسی: John Winston Lennon) (متولد ۹ اکتبر ۱۹۴۰ – درگذشته ۸ دسامبر ۱۹۸۰)، خواننده، ترانه‌سرا، موسیقیدان، آهنگساز و شاعر، از معروف‌ترین، شناخته‌ترین و برجسته‌ترین چهره‌های دنیای موسیقی راک، در انگلستان، به دنیا آمد. او به‌عنوان یکی از اعضای مؤسس گروه بیتلز و یکی از مؤثرترین افراد در افزایش بافت تاریخی موسیقی عامه‌پسند، در سراسر جهان شناخته شد. وی به‌همراه پل مک‌کارتنی یکی از موفق‌ترین مشارکت‌ها را در نوشتن ترانه در قرن بیستم انجام دادند. در ۱۹۷۰ که گروه آن‌ها از هم پاشید، وی به صورت انفرادی حرفه‌اش را ادامه داد، اما باعت انتقاد و حتی تحسین‌آمیز شدن آلبوم موسیقی او شد.

خیابان منلوو، پلاک ۲۵۱، خانه‌ای جورج و میمی اسمیت، جایی که لنون بیشتر دوران کودکی و نوجوانی‌اش را در آن سپری کرد
لنون در ۹ اکتبر ۱۹۴۰ در بیمارستان ماترنیتی در شهر لیورپول انگلیس، در خانواده‌ای از طبقه کارگر درحالی به‌دنیا آمد که پدرش حضور نداشت. وی همواره می‌خواست مانند پدرش سرباز نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا شود، اما پس از گوش‌سپردن به آهنگ‌های الویس پریسلی به موسیقی روی آورد.

آغاز خوانندگی و شهرت
شهرت لنون با آوازه‌خوانی در گروه موسیقی بیتلز شروع شد، گروهی که وی بنیان‌گذار و در واقع مغز متفکر آن به‌شمار می‌رفت و با عضو دیگر گروه (پل مک کارتنی) ایجاد کرده بود. این گروه ۱۲ آلبوم منتشر کرد که اولین آن‌ها «Please, Please me» در مارس ۱۹۶۳ به بازار آمد. پس از آن‌که آهنگ اصلی آلبوم در صدر فروش در بریتانیا و آمریکا قرار گرفت، دیگر شهرت لنون فراگیر شده بود.

در سال ۲۰۱۰، فروش آلبوم انفرادی لنون در ایالات متحده بیش از ۱۴ میلیون نسخه بود. تعداد ۲۵ تک‌آهنگ او در ۱۰۰ اثر برتر بیلبورد ایالات متحده نیز نمودار بودند. لنون ماهیت سرکش و شوخ‌طبعی در موسیقی خود داشت. نوشته‌ها، نقاشی‌ها و فیلم‌های او بر پایه مصاحبه‌های وی، او را فعال سیاسی صلح‌طلب و بحث‌برانگیز نشان می‌داد. وی در سال ۱۹۷۱ به شهر نیویورک نقل‌مکان کرد، جایی که منتقد جنگ ویتنام و دولت ریچارد نیکسون بود که به اخراج یا تبعید وی از خاک آمریکا منجر شد. در حالی که آهنگ‌ها و ترانه‌های خود را بر پایه سرود «جنبش ضد جنگ» به تصویب رساند.

او به‌جز موسیقی در زمینه‌های سیاست، صلح، نویسندگی و هنرپیشگی نیز فعالیت کرده بود. لنون به عنوان یکی از بهترین‌های موسیقی دان‌های قرن بیستم در سراسر دنیا شناخته می‌شود. چنان‌که در نظرسنجی بی‌بی‌سی از مردم انگلستان، در سال ۲۰۰۲، مقام هشتم و از دید مجله رولینگ استون مقام پنجم را کسب، و او را در بین صد شخصیت برتر بریتانیایی در طول تاریخ نشان داد.

لنون صاحب دو فرزند، از دو همسر خود بود. جولیان لنون از همسر اولش سینتیا لنون و شان تارو اونو لنون از همسر دومش یوکو اونو که هر دو پا در راه موسیقی گذاشته‌اند.

وی در موسیقی سبک راک اند رول، در دهه شصت میلادی، تأثیر به‌سزایی داشت. به‌طوری‌که برخی از ترانه‌های خوب بیتلز از کارهای او هستند و ترانه‌های وی از ترانه‌های پل مک کارتنی نیز درون‌گرایانه‌تر می‌باشند «دشت‌های توت فرنگی برای همیشه» (۱۹۶۷) و «من گراز دریایی هستم» (۱۹۶۷) از تک‌آهنگ‌های به‌یادماندنی او می‌باشد.

یکی از اظهار نظرهای جنجال‌برانگیز جان لنون در سال ۱۹۶۶ و در دورهٔ اوج شهرت بیتل‌ها بود. لنون طی مصاحبه‌ای که در ۴ مارس ۱۹۶۶، با روزنامهٔ انگلیسی ایونینگ استاندارد انجام داده بود، گفت که بیتل‌ها از مسیح هم محبوب‌ترند. پیامد سخنان لنون برانگیخته‌شدن خشم مقامات واتیکان، تحریم محصولات بیتل‌ها، لغو کنسرت‌های‌شان و سوزانده‌شدن صفحه‌ها و عکس‌های‌شان به‌خصوص در ایالات متحده بود. مقامات واتیکان در سال ۲۰۰۸ و پس از گذشت ۲۸ سال از مرگ لنون اعلام کردند او را به‌خاطر سخنان نسنجیده‌اش بخشیده‌اند. در ۷۰ سالگرد تولدش گوگل نماد خود را برای احترام به او تغییر و آهنگ متن تصور کن را در کنار لوگو قرار داد. جان لنون آهنگ‌هایی با مضمون صلح دارد، ازجمله مشهورترین آهنگش آهنگ «تصور کن» یا «به صلح شانسی بده» و «زنده باد مردم» و «قهرمان طبقهٔ کارگر» یا «تمامی نیاز تو عشق است». او در سال ۱۹۶۹ لقب شوالیهٔ خود را در اعتراض به دست داشتن بریتانیا در ناآرامی‌های نیجریه و حمایت بریتانیا از آمریکا در جنگ ویتنام قبول نکرد. آهنگ «تصور کن» در لیست پانصد آهنگ برتر تمام تاریخ مجلهٔ رولینگ استون رتبهٔ سوم را به خود اختصاص داد. از این آهنگ به عنوان امضای جان لنون یاد می‌کنند.

مرگ جان لنون
در روز هشتم دسامبر سال ۱۹۸۰، وی در حالیکه همراه با همسرش یوکو اونو به آپارتمان خود در ساختمان داکوتا در شهر نیویورک بازمی‌گشت به دست یکی از طرفداران سابقش به نام مارک دیوید چپمن به ضرب چهار گلوله کشته شد. جان در آن زمان تازه به سن 40 سالگی رسیده بود. مارک دیوید چپمنمارک دیوید چپمن از آن زمان تا به‌حال در زندان به‌سر می‌برد.

چپمن خواندن کتاب ناطور دشت اثر سلینجر را منشأ الهام به قتل رساندن لنون بیان کرده‌است.

در سال‌های دهه شصت وقتی خبرنگاری از جان لنون پرسیده بود که مرگش را چگونه تصور می‌کند گفته بود: «احتمالاً یه دیوونه ترتیبم رو می‌ده».

فروش میلیونی گیتار
در نوامبر ۲۰۱۵ گیتاری متعلق به وی در یک حراجی در کالیفرنیا دو میلیون و چهارصد هزار دلار فروخته شد و رکورد گرانترین گیتاری که توسط یکی از اعضای بیتلز نواخته شده‌است را شکست. لنون حدود یک سال این گیتار را داشت. اما در سال ۱۹۶۳ این گیتار ناپدید شد و بیش از نیم قرن کسی نمی‌دانست مالک آن کیست؛ تا اینکه در سال ۲۰۱۴ مردی به نام جان مک‌کا با دیدن خبری دربارهٔ جورج هریسون و عکس او با گیتاری که در دست دارد، متوجه شباهت بین گیتار هریسون و گیتار خودش شد. وی این گیتار را در دهه ۱۹۶۰ به قیمت ۲۷۵ دلار خریده بود. اصالت گیتار را اندی بابیوک کارشناس سازهای گروه بیتلز با مقایسه عکس‌ها و کنسرت‌ها تأیید کرد.